25/8/2007 - DaRMaDaĞıN

Başucunda kül yüzümün
Gözleri var, darmadağın!..
Yıkılan umutlar dünün
Közleri var darmadağın!..

Tırmanılmaz yokuşların...
Mağduru can, çöküşlerin...
Kan renginde bakışların...
Gözleri var, darmadağın!..

Dalmış girift hengâmeye...
Belli ki hasret sevmeye...
Yalvarıyor sev, sev diye!..
Sözleri var darmadağın!..

Acıdan sunmuş sâkisi...
Hüzünden yansır akisi
Her mevsimin tiryakisi
Güzleri var darmadağın!..

Nesi varsa hep tüketmiş...
Ermek için ömrü bitmiş...
Meçhul menzillere gitmiş...
İzleri var, darmadağın!..

Eritir hisli sözleri...
Hüzün soldurur gözleri...
Üzmem demiş ya sizleri...
Bizleri var, darmadağın!...

Nesi varsa talan olmuş...
Adı, sanı yalan olmuş...
Her tarafa ilan olmuş...
Gizleri var, darmadağın!

25/8/2007 - YaNLıŞ ZaMaN YaNLıŞ SeVDa

Bugün, bu ân değil; yıllar önceden
Karşılaşmayı isterdim seninle!
Aradığım hep senmişsin bilmeden
Ne olursun, îtirafımı dinle!

Gönlüme ektiğim özlem senmişsin!
Senmişsin, gözümden hiç gitmeyen, sen!
Yıllarca çektiğim çilem senmişsin
Senmişsin özümde hiç bitmeyen, sen.

Ruhumda fırtına, kâlbimde tipi...
Estiren o gözler, bakış o gülüş...
Elinde aşkımın idamlık ipi...
Senden her ayrılık, sana her dönüş!

25/8/2007 - GüN SaRaRDı Ay SoLDu

Gün sarardı, ay soldu çöktü kâbus her yana
Sessizlik limanında yalnızlıklar demlenir
Umutlar başkaldırdı, sevinç düştü isyana
Bakışların gökyüzü acılarla nemlenir.

Bir sancı serâpların ufkunda sere serpe
Dilekler boynu bükük, hüzünlü gözyaşları
Tırmanmaya çalışır boşa bir yolcu sarpa
Yuvarlanır boşluğa umutların taşları

Çilesinde çâresiz; sızıların kölesi
İniler sonsuzluğa, susuzluğu dorukta
Ayrılık, örselenmiş duyguların çilesi
İlk noktayla konulmuş hasretine son nokta!

Bağrında gökyüzünün demlenir ıstıraplar
Umut solgun güneşin kucağındaki bebek
Bir emel hançerini bir kâlp üstüne saplar
Kozasını örmeyi beklerken bir kelebek...

Her nefes kervancının katarına yük demek
Bit pazarı eskiler/yeniler karışımı...
Bir sedâ...gafillere gecikmeden kalk demek
Toparlan patlamanda yeryüzünün hışımı.

25/8/2007 - SeSiM NeFeSiM

Sesim nefesim hevesim sendin
kafesim de sen!
Kurtulmam mümkün değildi
Ne kadar istesem de, öksenden

şarkıydın aşk şarkısı sesimde sen
gül açan ve gül kokan
nefesimde sen!
Her zaman her iklimde yaşayandın
kafesim de sen!

bir kerecik olsun bana:
sesim desen
nefesim desen
hevesim desen
kafesim desen
ne olurdu!
dayanmak artık zor sensizliğe
her şeyim yıprandı bak, canım yoruldu

Kıskanıyorlar sana düşkünlüğümü bilenler
yaşıyorum zannediyor
sensizliğin gölgesinde
nasıl büzüldüğümü,
sensiz ceset olduğumu bilmeyenler.
yaşamak mümkün mü
mahrumken sevgilinin sevgisinden
Diyorlar: berâber misiniz hep
diyorum:ben hep onunlayım
o ise ayrılık ülkesinde

sesimde sen
sesimsin
nefesimde sen
nefesimsin
kafesimde sen
kafesimsin
hevesimde sen
hevesimsin
soluyarak bulunduğun her yeri
koklayarak hayallerini
her iklimim sensin
her iklimde sen
açtığın kapanmaz yaralara
yaralı gibi sürünerek
mutlu gibi görünerek
her mevsimim sensin
her mevsimde sen
anılarla canhıraş yaşıyorum
seyrederken solgun bir resimde sen.